Uit het hoofd, in beweging

RuimteGIDS daagt een heersend denkkader dat in veel academische en professionele vakgebieden nog steeds dominant is uit. Dit kader wordt door Ferreira (2018) omschreven met de metafoor van hersenen in een glazen pot: alsof we de wereld begrijpen door er alleen maar van een afstand over na te denken, los van onze eigen fysieke ervaring.

In deze manier van denken draait alles om kwantificering: cijfers, modellen en gestandaardiseerde procedures. Beslissingen worden genomen van achter bureaus, in vergaderruimtes, en vaak zonder de plek waar het uiteindelijk om gaat zelf echt te ervaren. Ferreira (2018) laat zien dat dit een belangrijk knelpunt is: zelfs als we interprofessioneel samenwerken, blijven we beperkt in ons denken zolang we vasthouden aan deze manier van kijken. Voor echte vooruitgang in (stads)gezondheid moeten we die kloof tussen hoofd en werkelijkheid doorbreken.

Tijdens een onderwijsactiviteit nemen we studenten die de minor "Aan het werk! Interprofessionele samenwerking in de beroepspraktijk" daarom mee naar de Groene Loper, een belangrijke locatie binnen een van de RuimteGIDS-projecten. Ze maken kennis met mixed-methods onderzoek. Dorus Gevers leidt hen door het gebied en laat zien dat determinanten van gezondheid meer is dan een verzameling meetbare facotren.

Ferreira, A (2018). (Un) healthy Bodies and the Transport Planning Profession: The (Im) mobile Construction of Reality and Its consequences. In Integrating Human Health into Urban and Transport Planning: A Framework (pp. 325-344). Cham: Springer International Publishing